بجا آوردن نيكويى كه مأمور شده باشند فَبايِعْهُنَّ پس بيعت بگير از ايشان بر اينوجه كه مذكور شد وَ اسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ و طلب آمرزش كن براى گناهان اين زنان از خداى تعالى و چون اسلام جب و قطع گناهان سابق بر ايمان مىكند پس مراد از استغفار طلب آمرزش گناهانى خواهد بود كه بعد از تحلى بحليهء اسلام بجا خواهند آورد إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ بدرستى كه خداى تعالى آمرزندهء مهربانست على بن ابراهيم گفته كه آيه « يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا جاءَكَ الْمُؤْمِناتُ يُبايِعْنَكَ » تا آخر در روز فتح مكه نازل گرديد چنان كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و إله در آن روز در مسجد نشسته از صبح تا نماز ظهر و عصر از مردان مكه بيعت ميگرفت و بعد از آن از زنان مكه به اين طرز كه ميفرمود قدحى پر آب كنند و و دست مبارك خود را در ميان آن آب فرو ميبردند و بزنان ميگفتند كه هر كه ارادهء بيعت دارد دست خود را در آب اين قدح فرو برد زيرا كه من با زنان مصافحه نميكنم پس زنان دست خود را در آن آب فرو ميبردند و حضرت اين آيه را كه متضمن شروط بيعت است بر ايشان ميخواندند و چون حضرت وَ لا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ را خواندند ام حكيم بنت حارث بن عبد المطلب و در كافى ام حكيم بنت حارث بن هشام است گفت اى رسول خدا مراد ازين معروف چه چيز است ؟ فرمود مراد اينست كه در ماتم روى خود را مكنيد و مخراشيد و لطمه بر روى خود مزنيد و مويهاى خود را مبريد و در بعضى احاديث چنين واقع شده كه نشر مويهاى خود مكنيد يعنى مويهاى خود را وا مكنيد و گريبان جامه را پاره مكنيد و سياه مپوشيد و نوحه بكلمهء ويل مكنيد و بر سر قبر اموات اقامت منمائيد و اين قيد در بعضى احاديث كافى نيست پس زنان مكه به اين شروط بيعت كردند و بنا بر حديث عبد اللَّه بن سنان كه از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده مراد از معروف نماز و زكات و سائر نيكوئيهاى مأمور بهاست و در مجمع البيان آورده كه چون حضرت « وَ لا يَزْنِينَ » را خواندند هند كه حاضر بود گفت آيا